Drijfzand – Recensie

Titel: Drijfzand
Auteur: Bibi Boom
Uitgever: Godijn Publishing
Uitgebracht: september 2016
255 pagina’s
ISBN 978-94-92115-11-9

De auteur
Bibi Boom (Amsterdam, 1983) schreef als kind zelf verzonnen verhaaltjes met in de hoofdrol de personages uit haar favoriete kinderserie: Alfred J. Kwak. Vanaf 2005 schrijft Bibi scenario’s voor haar andere grote hobby: levend rollenspel. In 2013 vatte ze het idee op om een boek te schrijven en probeerde dit middels crowdfunding uitgegeven te krijgen. Helaas vroeg het crowdfundingplatform net voor de voltooiing van de campagne faillissement aan en ging het gecrowdfunde geld verloren. Een bevriende schrijfster adviseerde om bij wijze van oefening aan zoveel mogelijk schrijfwedstrijden mee te doen. De eerste wedstrijd waaraan Bibi meedeed (Zwarte Passie, Godijn Publishing, 2015) werd gelijk door haar gewonnen.
Qua genre is Bibi niet erg honkvast; het enige dat haar verhalen met elkaar gemeen hebben, is dat het altijd fictie betreft en dat ze de lezer graag op het verkeerde been zet. Ondertussen werkt zij aan diverse korte verhalen, een erotische novelle, een psychologische thriller, een historische roman en aan het script voor een televisieserie.
Bibi woont in Midwoud met haar kat Tiramisu. (bron:Godijn Publishing)

jmf_20160922-0091-v2-1

“Drijfzand – Recensie” verder lezen

447 totaal aantal vertoningen, geen vertoningen vandaag

Falco en de gestolen Stympha’s – Recensie

Titel: Falco en de gestolen Stympha’s
Auteur: Nienke Pool
Uitgever: Godijn Publishing
Uitgebracht: september 2016
412 pagina’s
ISBN 978-94-92115-18-8

De auteur
Nienke Pool is een geboren Drentse. Ze studeert tot tweemaal toe geschiedenis en begint drie jaar geleden met het schrijven van korte verhalen, die in verschillende jaarboeken, verhalenbundels en literaire magazines in België, VS en in Polen te lezen zijn. Haar verhaal over het Oude Egypte, ‘En met de regen kwam de wind’, wordt in 2015 een Vlaams Filmpje en is daarmee op alle basisscholen in Vlaanderen te lezen. Onlangs zet ze haar eindscriptie over de Martelaressen van de Vroegchristelijke kerk om in Fantastisch proza.
Daarnaast verzint ze een fantasywereld rond de Stympha’s; moordzuchtige mythologische vogels die het opnemen tegen de afstammelingen van Heracles. Dit bloeddorstige volkje noemt zichzelf de Alkeiden en blijkt een geduchte tegenstander. Dit YA-boek zag 22 september het daglicht als een van de boeken van project Boek10!. (bron:Godijn Publishing)

Het verhaal
In het land van Concordia heeft een Melt Down plaatsgevonden. Met name de hoofdstad is verwoest. De Alkeiden die daar wonen besluiten het hel land door te reizen en van iedere provincie iets mee te nemen, waardoor ze hun stad sneller op kunnen bouwen. In de Noordelijke IJsvlaktes halen ze vers water en vis en uit het Zonnige Zuiden stelen ze de paarden om als lastdieren te werken. In het Oosten, waar Falco woont, komt de president samen met een heel leger Alkeiden olie halen. Om te zorgen dat het land niet in opstand komt, nemen ze uit iedere provincie iets kostbaars mee. Uit het Oosten zijn dat de Stympha’s. Falco reist de president achterna en zo begint het avontuur. (bron:Nienke Pool)

Omslag
Een kleurrijke cover met twee agressief uitziende vogels, klaar voor de aanval.

Wat ik er van vond
Falco en de gestolen Stympha’s is een Young Adult, waarin een eeuwenoude saga, rijke fantasie en zelfs Bijbelse invloeden op een geweldig creatieve manier samengesmolten.

Het verhaal vertelt ons over Falco komt en zijn beste vriend Tycho. Wanneer hun land onder valse voorwendselen wordt ontvreemd van hun dierbaarste bezit, de Stympha’s, ziet Falco geen andere optie dan in verzet te komen. Samen met zijn vrienden springt hij, zoals gewoonlijk, zonder er al teveel over na te denken in het diepe. Hiermee zet hij zijn relatie met zijn vrienden en zijn familie op het spel.

‘Groot word je alleen naast je vrienden, niet door je van ze te ontdoen als de vriendschap je even niet uitkomt.’

De schrijfster heeft een zeer geloofwaardige wereld gecreëerd, waarin je wordt opgezogen zodra je begint te lezen. Een heerlijke schrijfstijl en bijpassende vertelwijze sluit naadloos aan bij deze wereld, waardoor je bijna geen moment twijfelt over de gemaakte werkelijkheid. De fantasierijke wereld prikkelt de lezer om verder te lezen en daagt de lezer uit met een open geest te accepteren wat je leest, en met succes.

‘De overwinning van vandaag, leidt naar de wraak van morgen.’

De schrijfster probeert geregeld de jeugdige lezer aan te spreken, met rake zinnen die je aan het denken zetten, die ook als minder jeugdige lezer herkenbaar zijn.

‘Zolang je zelf in veiligheid bent, maakt het niet uit of de wereld verzuipt.’

Het plot komt voor mij gedeeltelijk als een verrassing, en komt op mij over als iets dat niet helemaal in deze wereld past, maar doet weinig afbreuk aan het leesplezier.
Falco en de gestolen Stympha’s is een heerlijk boek om te lezen en verdient zeker de aandacht die het krijgt. Aanbevolen voor iedereen die van het genre Fantasy en Young Adult houdt.

Omslag: 3
Plot: 3,5
Leesplezier: 4
Spanning: 4
Schrijfstijl: 5
Conclusie: 4 sterren

702 totaal aantal vertoningen, 6 aantal vertoningen vandaag

Ochtendgebrabbel

Het schijnt goed voor je ontwikkeling als schrijver te zijn: ´s morgens een half uur tot een uurtje te schrijven. Ongegeneerd je gedachten laten vloeien uit je vingers, schrijfmeters maken. Vroeg in de ochtend zijn je gedachten nog het verst, onaangetast door invloeden van je omgeving; nog geen manlief, vrouwlief of kinderen die je ´lastig vallen´ met de dagelijkse beslommeringen. Nog geen televisie of ochtendkrant die je blik op de wereld beïnvloeden of je gedachten verontreinigen.

Na een paar weken ochtendschrijven lijkt al het gebrabbel misschien wel op elkaar, maar leer je jezelf steeds beter kennen als mens en als schrijver. Je komt erachter dat je wel erg loopt te zeuren over de kleine dingen in het leven of dat een specifiek onderwerp wel heel vaak voorbij komt. Schaam je er niet voor je eigen gebreken te benoemen, leg ze onder de loep, overdrijf lekker. Maak er geen proza van, schrijf gewoon zonder na te denken over komma’s, stijl of dat het überhaupt klopt wat je schrijft. Een moeilijke oefening voor de mooischrijvers.

Schrijf in stilte, laat je niet afleiden door invloeden van buitenaf. Dat is ieder geval het advies. Maar ik kan eigenlijk niet zo goed tegen stilte, ik word daar heel zenuwachtig en onrustig van. Complete stilte leidt mij af. Ik kan ook niet werken in stilte, ik moet altijd een achtergrondgeluid hebben. Voor mij is dat vaak rockmuziek; stevige gitaren, een lekkere drumsolo, een schreeuwende zanger of zangeres, of soms lekker Gayradio opzetten voor een paar uurtjes dansmuziek. Heel vroeger maakte ik huiswerk begeleidt door klassieke muziek van Bach en Mozart terwijl ik 1 en 1 probeerde op te tellen. Ik weet niet of ik nu nog de rust in mij heb om dit te kunnen. Wel vind ik het heerlijk om met de muziek van Enya of Loreena McKennitt te werken, voor een uurtje of twee, staafje wierook aan en ontspannen maar, daarna toch weer even een uurtje snoeiharde gitaren natuurlijk of de lekkere stem van Josh Homme.

Wanneer in de ochtend moet je dan schrijven? Zodra je wakker bent? Wanneer ben je wakker genoeg om zeker een half uur achter elkaar te schrijven, niet noodzakelijkerwijs samenhangend, maar toch enigszins bewust van wat je schrijft. Voor mij begint de ochtend meestal al om half vier in de nacht. Niet omdat ik een ouderdomskwaal heb, maar gewoon omdat ik een verrot slaappatroon heb; een symptoom van chronische vermoeidheid, kapot zijn maar niet kunnen slapen. Onze Abby helpt daarbij ook niet. Het leefpatroon van onze kat houdt in dat half vier in de nacht tijd is om buiten in onze tuin de behoefte te doen, tuurlijk joh, waarom heb je anders een kattenbak?. Daarom zit er dus om half vier een kat op me te miauwen tot ik wakker word. Vervolgens heb ik tot zes uur een bijbaan als menselijk kattenluik *plaats hier het geluid van een zweep*.

Sommigen van ons hebben eerst een paar potten koffie nodig om goed te kunnen functioneren (ik noem geen namen), anderen zoals ik zijn wakker en gaan. Van kinds af aan werd er voor gezorgd dat op tijd opstaan nooit een probleem zou zijn; de wekker gezet om zeven uur, om vijf voor zeven stond mijn moeder al op de deur te kloppen: ‘Het is bijna zeven uur, de wekker gaat zo, opstaan!’ Dit is helaas blijven hangen in mijn systeem; zet ik de wekker om zeven uur, ben ik om zes uur al wakker om zeker te weten dat ik om een minuut voor zeven uur de wekker uit kan zetten. Zucht.

Schrijven zodra je wakker is dus een rekbaar begrip. Je kunt ook even wachten tot je bij je positieven bent, douchen, ontbijtje erbij en wachten tot je gedachten op gang zijn gekomen. De kans dat er dan een kind of partner meekijkt waardoor wat op papier eindigt niet meer je eerste gedachten zijn is dan wel een stuk groter, en weer een stukje dat gaat over dat je geen tijd voor jezelf hebt, de kinderen wel erg vroeg wakker waren en de kat je weer vroeg wakker maakte. Het is maar goed dat je niet veel zinnigs hoeft te schrijven in de ochtend.

Ochtendschrijven in stilte, een utopie voor velen.

1,321 totaal aantal vertoningen, geen vertoningen vandaag

Uitgeteld – Recensie

Titel: Uitgeteld
Auteur: Marja West
Uitgever: Ambo|Anthos
272 pagina’s
Uitgebracht: april 2015


De schrijfster
Marja West is geboren en getogen in het Noord-Hollandse Bakkum. Naast het behalen van haar typediploma studeerde zij rechten aan de Open Universiteit. Na wat omzwervingen in binnen- en buitenland woont zij thans met haar man, dochter, kater en twee Engelse Bassets in Groningen en vult zij haar dagen met het schrijven van literaire romans, theater en cabaret voor bedrijven. (Bron: marjawest)

Het verhaal
In Uitgeteld volgen we Esther, getrouwd met bankdirecteur Maarten en wonend in een villa in Aerdenhout. Haar huwelijk komt onder druk te staan als Maartens ex naast hen komt wonen. In haar pogingen om haar huwelijk te redden verliest Esther langzaam de controle over haar leven, haar daaropvolgende wanhoopsdaden hebben catastrofale gevolgen. (Bron: amboanthos)

Omslag
Een eenvoudige cover, grote opvallende letters en een vis. Een pakkende omslag die je nieuwsgierig maakt en die uiteindelijk duidelijk in het verhaal te verklaren is.


Wat ik er van vond
Ik vond het werkelijk een genot om dit boek te lezen. Ondanks dat vrijwel in het begin duidelijk wordt waar het verhaal op uit zal draaien en daardoor van spanning weinig sprake is, is de uitwerking hilarisch te noemen. De gedachtekronkels van de hoofdpersoon, de neurotische dwangmatigheden die haar leven beheersen, de bizarre realiteit waarin zij leeft is, resulteren in een spraakmakend, absurd verhaal zonder dat het de geloofwaardigheid verliest. De wisselwerking tussen de bezoeken aan de psychiater, de adviezen van haar pedicure en de terugblikken naar haar kindertijd werpen een blik in het ontstaan van haar manier van denken en de noodzaak van haar acties. Ook de naam van de ex vind ik briljant gekozen. Annelize is in dit geval zeer treffend en misschien bedoeld als knipoog.

Zeker geen spannende thriller, maar wel absoluut een leuk boek om te lezen.

omslag: 3
plot: 3
leesplezier: 5
spanning: 2
schrijfstijl: 5
Conclusie: 3,5 sterren

560 totaal aantal vertoningen, geen vertoningen vandaag