Aftasten

‘Welkom, dames en heren. Vandaag is het dan eindelijk zover, de grote finale. De zaal is afgeladen, er is geen enkele lege plek te zien. De spanning is met een mes te snijden. De twee kemphanen treffen hun laatste voorbereidingen. De kampioen van vorig jaar zit met zijn ogen dicht geconcentreerd op zijn kruk, terwijl zijn coach op hem inpraat. De uitdager in de andere hoek springt op en neer en probeert de huidige kampioen van zijn stuk te brengen, maar de routinier trapt daar niet in. De psychologische oorlogsvoering laat hem ongemoeid, wat op zich weer een uitstekende psychologische verdediging is dat duidelijk effect heeft op de uitdager. Hij lijkt behoorlijk van zijn stuk gebracht.’

‘Inderdaad, je hebt helemaal gelijk. De uitdager is duidelijk van slag, doordat de kampioen niet reageert. Een klassieke beginnersfout en een duidelijk voordeel voor de kampioen. Daar gaan we dan, dames en heren. De scheidsrechter legt de regels nog een keer uit, een formaliteit natuurlijk. De handen worden geschud, de laatste kille blikken worden gewisseld en daar gaat de bel voor de eerste ronde!’

‘We zijn van start. Het licht in de zaal is uit, het publiek juicht hun favoriet toe. Via de nachtkijkers hebben ze goed zicht op het duel dat zich in het midden van de zaal afspeelt. De kampioen voelt langs de wand en komt het eerste object tegen. De uitdager tast nog volledig in het duister. Het lijkt erop dat we het eerste object te horen krijgen. “Een brandblusser.” Ja, dames en heren. Het is 1-0 voor de kampioen! Maar lang kan hij niet van zijn voorsprong genieten. “Een kussen!” Oh, dat was een makkelijke score voor de uitdager, het thuispubliek is er niet over te spreken en de eerste spreekkoren richting de scheidsrechter zijn een feit.’

‘Wat een onsportief gedrag van de fans, als je ze zo kunt noemen. De bel gaat voor het einde van de eerste ronde en ten teken dat het licht weer aangaat. Een enkeling in het publiek heeft dit kennelijk te laat door, er klinken hier en daar wat kreten vanuit het publiek door het felle licht dat door de nachtkijker schijnt.’

‘Vast en zeker nieuwelingen bij deze sport. Wij maken ons ondertussen op voor de laatste ronde. Kan de uitdager de kampioen van 2017 verslaan door een bonuspunt te scoren. We zullen het zien.’

‘Wij wel, de deelnemers niet.’

‘Daar heb jij dan weer gelijk in. Daar gaan we, het licht is weer uit. Wie zal deze beslissende ronde winnen. De kampioen lijkt goed op weg. Hij voelt iets, maar lijkt het niet te kunnen plaatsen. Hij is zo dichtbij prolongatie van zijn titel, hij kan het bijna voelen.’

‘De clichés zijn aan jou wel besteed. De uitdager heeft zijn handen ook op een object. Wie zal er als eerste iets roepen? “Een, eh, spons?” Oh, nee! Wat een blunder. De kampioen heeft het fout! Dat is toch duidelijk een borstimplantaat! “Een autosleutel, met afstandsbediening?” Wat een actie! De uitdager scoort, met een bonuspunt! Geweldig, nog nooit eerder vertoont. Wat een einde aan een fantastisch kampioenschap.’

‘Dat was het dan, dames en heren. Dit was het Wereldkampioenschap Aftasten 2018, we zien elkaar volgend jaar weer!’

298 totaal aantal vertoningen, 1 aantal vertoningen vandaag

Auteur: alexroessen

Leiden, 1973 Overdag besteed ik mijn tijd als bouwkundig tekenaar op een architectenbureau, maar 's avonds timmer ik aan de weg als schrijver van korte verhaaltjes of columns. Ik woon samen met mijn partner Yfke en onze kat Abby in de Duin- en Bollenstreek. Mijn zoon Jordi verblijdt ons zo nu en dan ook met zijn gezelschap en maakt ons gezinnetje compleet. Dit is mijn persoonlijke pagina, hier kun je korte verhaaltjes vinden, wekelijkse blogs of andere creatieve creaties.