Luchtpost

Ik gooi de krant in de tuin en fiets zo hard als ik kan. De krantentassen slaan wild tegen het stalen frame wanneer ik staand op de pedalen over het stuur hang. Niet kijken, doortrappen.

Elke week is het raak. Dezelfde straat, zelfde tijd. Maar deze keer zullen ze me niet te pakken krijgen.

‘Daar heb je hem! Gooien. Nu!’

Ik voel dat iets mijn achterhoofd raakt. Snel fiets ik de hoek om en grijp naar de kraag van mijn winterjas.

Het gepiep in mijn oren overstemt het gelach achter me wanneer het vuurwerk in mijn kraag ontploft.

(uitgelichte foto: Pixabay / jerrymarx32)

119 totaal aantal vertoningen, 1 aantal vertoningen vandaag

Een raam vol bloemen

Een raam vol bloemen

Ik plaats mijn vinger op het raam en streel over de ijsbloemen. Ik tril, heviger dan gisternacht. De sprei om mijn bovenlichaam biedt nauwelijks warmte, toch trek ik het dichter tegen me aan. De radiator voelt koud tegen mijn benen.
Met een nagel krab ik wat ijs weg. De rook uit de schoorstenen aan de overkant stijgt in dunne slierten recht omhoog. ‘Zij wel.’
Het slepende geluid waar ik wakker van werd klinkt dichtbij. Door het gaatje zie ik mijn vader. De kerstboom achter zijn fiets heeft bijna alle naalden verloren.
Mijn tranen bevriezen voor ze mijn lippen bereiken.

112 totaal aantal vertoningen, 3 aantal vertoningen vandaag

Stuurloos

‘Lucas, pas je op!’ roept Emma, het rumoer van het waterpretpark overstijgend.
‘Jaha, mam!’ Lucas zakt door zijn knieën bij de rand van de waterspeelplaats, plaatst zijn op afstand bestuurbare bootje in het water en friemelt aan de afstandsbediening.
‘Ik vind het maar niets, hoor.’ Emma stoot Evert aan die naast haar op een ligstoel ligt. ‘Straks valt hij er in.’
Lees “Stuurloos” verder

781 totaal aantal vertoningen, 1 aantal vertoningen vandaag

Kapitein Bakkebaard en de woordenschat

‘Arrr, kapitein Bakkebaard!’

‘Wat is er?’ schreeuwde de kapitein richting het kraaiennest.

‘Landarrr!’

‘Weet je het zeker?’

De matroos schoof zijn ooglapje naar het andere oog en keek nogmaals. ‘Arr, kapitein, recht voor ons.’

Lees “Kapitein Bakkebaard en de woordenschat” verder

461 totaal aantal vertoningen, 1 aantal vertoningen vandaag

Beperkt – MicroAarde

De aarde glijdt door mijn vingers. Ik kan niet meer overeind komen, mijn spieren weigeren. Ik plant mijn handen in het warme bed. Mijn armen trillen, de kracht ontbreekt om mezelf omhoog te duwen.

Rustend op een knie, verzoek ik de god van de spierkracht mij te verdoemen en langzaam reik ik naar de hemel.

Lees “Beperkt – MicroAarde” verder

498 totaal aantal vertoningen, 2 aantal vertoningen vandaag

Oog om oog – MicroDate

Ik staar naar zijn grijsgroene ogen … Dof, uitdrukkingsloos kijken ze me aan …

474 totaal aantal vertoningen, geen vertoningen vandaag

Ik pak zijn hand. Die vertrouwde hand. Onafscheidelijk vanaf onze eerste date.
Hij vroeg mij, als een echte heer. De charmeur. Ik viel voor zijn grijsgroene ogen. De rest van zijn lichaam was ook fijn. Hartstochtelijke liefde, sensuele seks. Vanaf dat moment wist ik het; Rick was van mij. Mijn alles, mijn zielsverwant.

Lees “Oog om oog – MicroDate” verder

474 totaal aantal vertoningen, geen vertoningen vandaag

Aftasten

‘Welkom, dames en heren. Vandaag is het dan eindelijk zover, de grote finale. De zaal is afgeladen, er is geen enkele lege plek te zien. De spanning is met een mes te snijden. De twee kemphanen treffen hun laatste voorbereidingen. De kampioen van vorig jaar zit met zijn ogen dicht geconcentreerd op zijn kruk, terwijl zijn coach op hem inpraat. De uitdager in de andere hoek springt op en neer en probeert de huidige kampioen van zijn stuk te brengen, maar de routinier trapt daar niet in. De psychologische oorlogsvoering laat hem ongemoeid, wat op zich weer een uitstekende psychologische verdediging is dat duidelijk effect heeft op de uitdager. Hij lijkt behoorlijk van zijn stuk gebracht.’

Lees “Aftasten” verder

1,278 totaal aantal vertoningen, geen vertoningen vandaag

Opruimwoede

Casper stapt geluidloos de slaapkamer binnen. Schuifelend langs de rand van het bed telt hij het aantal passen naar zijn kant van de onverlichte kamer. De pijnlijke blauwe plek op zijn scheenbeen herinnert hem nog aan misrekening na de vorige ruzie. Zachtjes hijgend van de klim naar boven, ontknoopt hij zijn blouse en broek en schuurt zachtjes tegen de muur.
De ruzie was fel geweest, hij had met dingen gegooid, zoals hij vaker deed. Iris vergaf hem altijd.
Vloekend struikelt hij over een onverwacht obstakel naast het bed. Niet bij zinnen om zichzelf op te rapen, valt hij op de grond in een diepe slaap.

Lees “Opruimwoede” verder

1,114 totaal aantal vertoningen, geen vertoningen vandaag

Het kerstdiner

Lodewijk nam even een adempauze. Met de palm van zijn linkerhand veegde hij de bloedspetters van zijn gezicht, pakte het cadeau met zijn naam erop vanonder de kerstboom en ging hijgend op de bank zitten. Hij dacht dat het deze keer makkelijker zou gaan. Met zijn plakkerige vingers scheurde hij het papier aan stukken. Ze hadden zich verzet, hij nam het ze deze keer niet eens kwalijk.

Lees meer

Het kerstdiner – Sweek

Er is al dagen niet naar me omgekeken. De schuur biedt wel bescherming tegen de gure wind, maar weinig tegen de vrieskou. De dunne quilt helpt amper en ik verga van de honger.
De ruimte in de schuur werd met de week krapper, mijn slaapplek raakte steeds verder ingesloten door de vele kerstcadeaus. Voor papa, voor mama, voor Mark, maar geen cadeau voor mij.
De afgelopen weken ging de deur steeds vaker van het slot en kreeg ik hoop weg te kunnen glippen, maar wanneer er weer een doos binnen was gezet, ging de deur weer snel dicht. Soms lieten ze wat eten achter, maar net zo vaak niet. Nu was het al een paar dagen stil.
Ze zullen me toch niet vergeten zijn?
Ik kijk door het raam naar buiten en zie mijn ouders en mijn broertje aan tafel zitten, het is kerstavond!
Lodewijk loopt in de tuin en worstelt zich door de sneeuw. Lees “Het kerstdiner – Sweek” verder

968 totaal aantal vertoningen, geen vertoningen vandaag