Gevaarlijke spin loopt vrij rond

Zoals elke ochtend begon ik de digitale dag op NOS.nl, even op mijn gemak de koppen doorlopen.

Eerst kijken of er nog belangrijke verschuivingen in de Tour de France zijn natuurlijk.

Vanuit een ooghoek zie ik bovenstaande kop staan. In eerste instantie zag ik alleen ‘gevaarlijke spin’, maar als snel zag ik de volledige kop! Een gevaarlijke spin in Rijnsburg?! Wat krijgen we nu?

Snel doorklikkend blijkt er een exemplaar meegelift te zijn uit Zuid-Amerika. Twee medewerkers hadden het dier aangetroffen bij een lading bloemen in de bloemenveiling bij mij om de hoek, nu is Rijnsburg niet echt een grote plaats dus alles is bij mij om de hoek. Diervriendelijk zoals ze zijn hebben ze het ongedierte in een naastgelegen bosje vrijgelaten. Hartstikke lief.

Nu moet je weten dat ik vrij weinig met kleine diertjes heb. Honden, katten, paarden, olifanten zijn schattig, lief en leuk om naar te kijken of op je schoot te hebben, maar alles kleiner dan een chihuahua zorgt bij mij voor jeuk op vervelende plekken. Sterker nog, ik roep mijn vrouw erbij als er weer eens van dat achtpotige tuig in mijn gezichtsveld verschijnt. Zelfs van die hele kleine, mini beestjes die vliegensvlug over het behang marathons aan het rennen zijn zorgen voor zweetdruppels.

En nu loopt er zo’n Shelob vrij hier in de natuur. ‘Het beestje is dodelijk, maar de kans is nihil.’ Waarom zeg je het dan?!

De 400 meter van kantoor naar huis zijn toch zeer bedachtzaam verlopen. Ik hou het hoofd normaal gesproken al naar beneden, maar nu helemaal. Zal je zien dat het mormel je vanuit een boom bespringt. Springen! Mijn hemel. De gedachten al dat je het tegenkomt, je het met de grootste moed probeert te verjagen en het kreng springt naar je toe, brrrrrr.

Thuis open ik voorzichtig elk kastje en verwacht elk moment in een cocon verpakt te worden, een lekker snackje voor later, genoeg eten voor een maand. Alsof ik het dodelijke gif al door mijn lichaam voel vloeien heb ik een visioen dat ik in de auto zit en opeens vanuit een ooghoek iets op de schouder zie bewegen. Een gil, een ruk aan het stuur, een klap en zeg maar dag tegen Lex. De spin komt er zonder schade vanaf.

Ik herinner me ook een artikel van vorig jaar. Een Amerikaan had zijn huis laten afbranden. Hij zag een monsterlijke spin en dacht het beest te verdelgen met open vlam. Ik sta open voor alles.

Voorlopig blijf ik maar met de benen omhoog op de bank zitten met mijn fles water, ik kan 3 dagen zonder eten en heb een blaas als een kameel.

Of ik wacht gewoon tot mijn vrouw thuiskomt.

943 totaal aantal vertoningen, geen vertoningen vandaag

Stem! – Recensie

Titel: Stem!
Auteur: Marlen Beek-Visser
Uitgever: Ellesy
327 pagina’s
Uitgebracht: april 2015

De schrijfster
Marlen Beek-Visser (1968) woont en werkt in Leiderdorp. Na een HBO-studie commerciële economie schreef zij als stafmedewerker communicatie en als manager in de kinderopvang voornamelijk zakelijke teksten. Enkele jaren geleden begon zij met het schrijven van fictie.
Ze publiceerde een tiental kort verhalen in verhalenbundels. Zo verscheen haar verhaal DNA-test in een bundel voor een goed doel.

Het verhaal
Trudy is een vrouw van 28 jaar, die onzichtbaar door het leven gaat. Ze woont alleen, heeft een weinig inspirerende baan en vrijwel geen sociaal netwerk. Sinds de dood van haar vader is de band met haar moeder en zus alleen maar verslechterd.
Als ze kennismaakt met de blinde Jochem en hij haar wijst op haar zangtalent verandert haar leven. Ze ziet plotseling een mogelijkheid om haar oude leven achter haar te laten en om écht gezien te worden. Ze zet alles op alles om zich voor te bereiden op deelname aan de talentenjacht Stem!. Als snel ontwikkelt ze een obsessieve belangstelling voor Senna, een van de juryleden van het programma, die samen met haar man Terence en dochter Olivia in Trudy´s ogen het leven leiden dat zij zo graag zou willen hebben.
Trudy ziet Senna als de sleutel tot haar succes en overschrijdt gaandeweg elke denkbare grens om haar doel te bereiken.
Maar wat als ze haar ultieme doel niet bereikt?

Omslag
Op het eerste oog een weinig spannende omslag of een direct in het oog springende. Na het verhaal te hebben gelezen is de keuze van de bloedrode achtergrond en de microfoon wel begrijpelijk, maar het had iets spannender gemogen.

Wat ik er van vond
Het verhaal begint op podium van talentenjacht Stem!.
Eindelijk is het zover. Hier heeft Trudy zo hard voor gewerkt. Met iedere stap dichterbij het logo op het podium schieten haar gedachten naar de offers die ze heeft gemaakt. Ze zet een killer performance neer, iedere noot wordt geraakt. Wanneer draait Senna nu toch om?
De schrijfster neemt je vervolgens mee naar de wereld van Trudy en Senna en de aanloop naar haar optreden bij Stem!.
Korte hoofdstukken van een paar pagina´s. Een vertelvorm waar ik in eerste wel aan moest wennen. Dan weer kort bij Trudy, dan weer bij Senna, dan weer bij het verleden van Trudy.
Maar al heel snel blijkt dat dit een leesvorm is die werkt en die het verhaal snel en prettig leesbaar maakt, zonder dat het storend is. Je wordt als het ware het boek ingetrokken en krijgt moeite om het weg te leggen. Het maakt dat je nog even snel het volgende hoofdstuk wilt lezen, het zijn toch maar 2 of 3 pagina´s en vervolgens ben je 100 pagina´s verder.
De karakters zijn duidelijk en helder neergezet, je kunt je duidelijk inleven in hun wereld en de beslissingen die ze nemen, hoe irrationeel soms ook. De terugblikken in Trudy´s verleden laten zien waarom Trudy zo wereldvreemd is en hoe beschadigd ze hierdoor is opgegroeid.
Het duurt even voor er echt sprake is van spanning maar als het eenmaal op gang is ben je verkocht. Het plot is uitstekend neergezet zonder dat van tevoren duidelijk is hoe het zat, zelfs als je denkt het te weten. Ik heb werkelijk een paar keer ‘Wat?!’ en ‘Nee!’ geroepen.
Ik vond het werkelijk een genot om te lezen. Mijn stem heeft ze.

omslag: 3
plot: 5
leesplezier: 5
spanning: 5
schrijfstijl: 5
Conclusie: 4,5 sterren